تبلیغات
تاریخچه جهان - تاریخ و جغرافیای کشور بلاروس یا روسیه سفید
تاریخچه جهان
آیا از تاریخ درس میگیرید؟
گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من گروه طراحی قالب من
درباره وبلاگ


تاریخچه،زندگینامه،تاریخچه ایران،تاریخچه جهان،بنای تاریخی،تاریخ،مطالب و عکسهای تاریخی،تاریخ و باستان شناسی

مدیر وبلاگ : pourrashidi
نویسندگان

نمایش اندازه واقعی

در بیشتر دوران تاریخ، این ناحیه که هم اکنون تحت عنوان بلاروس شناخته می‌شود، بخشی از سرزمین‌های دیگر بود که از آن جمله می‌توان به دوک نشین پولاتسک ، دوک نشین بزرگ لیتوانی، همسود لهستان-لیتوانی و امپراتوری روسیه اشاره کرد. نهایتاً، در سال 1922، به یک جمهوری در اتحاد شوروی تحت عنوان بلاروسیه SSR تبدیل شد . این جمهوری به طور رسمی در 27 اوت 1990، حاکمیت خود را اعلام نمود ، و در پی فروپاشی کشور شوروی ، استقلال خود را به عنوان جمهوری بلاروس در 25 اوت 1991 اعلام نمود . از سال 1994 تاکنون ، الکساندر لوکاشنکورئیس‌جمهور این کشور بوده است. بلاروس فعلاً در حال مذاکره با همسایه خود روسیه است تا هر دو کشور در میان سایر موارد، اقتصاد خود را در طرحی به نام اتحادیه روسیه و بلاروس با همدیگر یکپارچه نمایند . این کشور هنوز هم متحمل آثار انفجار هسته‌ای در حادثه چرنوبیل در سال ???? می‌باشد ، که در همسایگی جمهوری سوسیالیست شوروی اوکراین قرار داشت.

از لحاظ رسمی، این کشور تحت عنوان جمهوری بلاروس شناخته می‌شود، در حالی که نام کوتاه آن بلاروس است. برخی کاربرد عبارت " بلاروسی " را که با استفاده از بیان مستقیم روسی سازی آن بوده، کسر شان می‌دانند. این نام به طور نادرست به " روسیه سفید " ترجمه شده ، که این نام به یک منطقه‌ای جداگانه اشاره دارد.



تاریخچه نام

از لحاظ تاریخی، نام این کشور در زبان انگلیسی به " روسیه سفید " اشاره شده است. اما این نام دقیقاً درست نیست؛ ترجمه درست آن عبارت است از:"روتنیای سفید" (ناحیه‌ای در اوکراین)؛ که این اقدام (نادرست) تا امروز نیز در زبانهای دیگر نیز تداوم یافته است.

نخستین کاربرد شناخته شده از کلمه " روسیه سفید " راجع به بلاروس در اواخر قرن شانزدهم از سوی فردی اروپایی به نام جرومی هورسی صورت گرفت. او این اصطلاح را برای تشریح امپراتوریایوان آزارنده بکار برد. طی قرن هفدهم، تزارهای روسی از عبارت " روتنیای سفید " استفاده نمودند که تلاش می‌کردند میراث خود را از (سرزمین) همسود لهستان-لیتوانی بگیرند. پس از آن که این همسود فروپاشیده شد، سرزمین‌هایی که هم‌اکنون بلاروس را تشکیل می‌دهند به طور رسمی تحت عنوان " بلاروس " و" بلاروسی " نامیده شدند و این نام‌ها جایگزین نام‌های ممنوعه "لیتوا " و " لیسوینی " بودند و کاربرد آن شدند.

تلفظ‌های بلوروسیه و بیلوروسیه نقل حروف نام این کشور بر اساس (تلفظ) روسی است. بلاروس در روزهای امپراتوری روسیه "بلوروسیه " نامیده می‌شد و تزار روسیه معمولاً "امپراتور کل روس ها- روسیه بزرگ ، روسیه کوچک ، و سفید" خوانده می‌شد. این کار در سراسر دوران شوروی ادمه یافت ، ضمن آن که نام رسمی این کشور نام جمهوری سوسیالیست روسیه شوروی " برای خود انتخاب نموده بود . برخی از اهالی بلاروس با نام "بلاروسیه " مخالف هستند، چرا که آن نام، در نظرشان روزهای تحت حکومت روسیه و شوروی را تداعی می‌نماید.

تاریخ

بین قرون 6 و 8 ام، آنچه که هم اکنون به نام بلاروس نامیده می‌شود تحت سکونت اسلاوها قرار داشت، که هنوز هم بر آن کشور سیطره دارند. کم‌کم اسلاوهای قدیمی شرق شروع به برقراری ارتباط با ورنجیان‌ها نمودند و کشوری را تحت عنوان روسیه تشکیل دادند، که عمدتاً نواحی اطرافپولاتسک نوین امروزی در بخش شمالی آن کشور در بر می‌گیرد . در قرن 13 ام، این کشور به نحو ناهنجاری تحت تاثیر حمله مغولها قرار گرفت، و نهایتاً بخش‌هایی از روسیه توسط دوک نشینبزرگ لیتوانی بلعیده (تصرف) شد. سرزمین‌های اصلی این دوک نشین شامل نواحی اطراف شهرهای کرناوه ، تراکای ، ویلنیوس ، بودند ، اما خود دوک نشین اغلب در حال نبرد بود و فتوحات مشهوری را علیه مغول‌ها در شرق، ترکها در جنوب و سرداران تیوتونیک در غرب داشتند . تا قرن 15 ام، دوک نشین بزرگ لیتوانی تا بخش عمده‌ای از اروپای باختری، از دریای بالتیک تا دریای سیاه گسترش یافت.

در 2 فوریه 1386، دوک بزرگ لیتوانی، ولادسلاو دوم جاگییلو|جوگایلا، پادشاه لهستان شد، و دوک نشین بزرگ را با لهستان در یک اتحادیه شخصی تحت کنترل یک حکومت درآورد. این اتحادیه شخصی نهایتاً به ایجاد همسود لهستان-لیتوانی، یک کشور جدید در سال 1569، منجر گردید. اما، تا سال 1795، این کشور تقسیم شد و بر مبنای تقسیمات همسود لهستان-لیتوانی از طریق الحاق روسیه امپراتوری، پروسیا و اتریش به هم پیوست. مناطق بلاروس تا زمان اشغال آن به وسیله آلمان امپراتوری|آلمان طی جنگ جهانی اول به عنوان بخشی از قلمرو روسیه باقی ماند.

نخستین بار بلاروس استقلال خود را در 25 مارس 1918 با تشکیل جمهوری خلق بلاروس اعلام نمود. اما این جمهوری ، عمر کوتاهی داشت، و حکومت آن به زودی پس از خروج آلمان سرنگون ش د. در سال1919، بلاروس به بلاروسیه SSR (جمهوری سوسیالیست بلاروسیه شوروی (BSSR)) تبدیل شد، و پس از اشغال لیتوانی شرقی از سوی روسیه، در جمهوری سوسیالیست لیتوانی-بلاروسیه شوروی ادغام شد. پس از پایان جنگ لهستان-شوروی در سال 1921 ، سرزمین‌های بلاروس میان لهستان و بلاروسیه تازه تاسیس SSR تقسیم گردید ، که یک عضو بنیادی اتحاد شوروی| جمهوری‌های سوسیالیست اتحاد شوروی در سال 1922 شد. در سپتامبر 1939 ، اتحاد شوروی در نتیجه معاهده مولوتف-ریبنتروپ، به سرزمین بلاروس تحت کنترل لهستان پیوست شد.

در سال1941، آلمان نازی عملیات بارباروسا را با حمله به اتحاد شوروی انجام داد. بلاروس به زودی پس از آن تسخیر شد، و اشغال بلاروس توسط آلمان نازی|باقیمانده در دست نازی ها تا سال 1944 ادامه یافت. بیشتر زیرساخت های کشور نابود شد و بخش عمده‌ای از جمعیت آن در حمله آلمان کشته شدند.

پس از پایان جنگ، بلاروسیه ، یکی از 51 امضاء کننده بنیاد ملل متحد در سال 1945 بود . بازسازی که پس از جنگ در بلاروس انجام گرفت در مقایسه با جمهوری شوروی آبادانی قابل مقایسه‌ای را به دنبال داشت. در طی این زمان ، بلاروس به مرکزی اصلی سازندگی در ناحیه غرب اتحاد جماهیر شوروی USSR تبدیل شد . افزایش مشاغل باعث سرازیر شدن جمعیت مهاجر فراوانی از جمهوری سوسیالیست فدراتیو روسیه شوروی به این کشور گردید.

طی دوران ژوزف استالین، سیاست روسی کردن برای " حفاظت " SSR بلاروسیه در برابر نفوذهای کشورهای غربی آغاز شد.این برنامه قرار بود در هویت فرهنگی بلاروس ریشه داشته باشد که با عناصر روسی جایگزین شد. این سیاست شامل اعزام روس‌ها از نقاط گوناگون اتحاد شوروی و قرار دادن آن‌ها در نقاط کلیدی داخل حکومت SSR بلاروسیه بود. استفاده رسمی از زبان بلروسی و دیگر جنبه‌های فرهنگی نیز به سیاست های اتحاد شوروی|مسکو محدود می‌شد. پس از مرگ استالین در سال1953، جانشین او، نیکیتا خروشچف به برنامه روسی سازی ادامه داد، پایتخت SSR بلاروسیه را شهر مینسک قرار داد که " هرچه همه ما زودتر بهروسی صحبت کنیم، باید زودتر کمونسیم را برقرار نماییم.

در ژوئن1988، گورهای دسته جمعی در شهر کوراپاتی کشف گردید. بنا به ادعا آن‌ها ، این گورها در حدود 250هزار نفر از قربانیان (دوره) استالین را در خود جای می‌داد. برخی اظهار می‌نمایند که این کشف گواهی بر این مسئله است که دولت شوروی تلاش می‌نموده که مردم بلاروسی را از بین ببرد و همین موجب شده تا برخی از آن‌ها خواهان استقلال شوند.

بلاروس در 27ژولای 1990 موجودیت خود را اعلام نمود، و در 25اوت 1991، BSSR با به دست آوردن استقلال کامل خود، رسماً به جمهوری بلاروس تبدیل شد. در حدود همان زمان بود که استانیسلاو ششکویچ رئیس شورای عالی بلاروس درمقام رهبری بلندپایه بلاروس گردید. ششکویچ، در کنار بوریس یلتسین از روسیه و لئونید کراوچک از اوکراین در 8 دسامبر1991 در بلاوژسکایا پوشچا در همایشی رسماً انحلال اتحاد شوروی و تشکیل همسود کشورهای مستقل را اعلام نمودند. تا سال 1994، کشور به وسیله الکساندر لوکاشنکو رهبری می‌شد.

بلاروس یک جمهوری است که توسط رئیس جمهور و مجلس دوگانه آن –مجلس ملی جمهوری بلاروس و مجمع ملی- اداره می‌شود که شامل یک مجلس پایین دستی، مرکب از 110عضو مجلس نمایندگان جمهوری بلاروس مجلس نمایندگان، و یک مجلس بالادست، با 64عضو شورای جمهوری بلاروس شورای جمهوری می‌باشد. مجلس نمایندگان اختیار دارند تا نخست وزیر بلاروس را منصوب نمایند، اصلاحاتی در قانون اساسی بدهند، به نخست وزیر رای اعتماد داده و پیشنهاداتی راجع به سیاست خارجی و داخلی بلاروس ارائه نمایند. شورای جمهوری این قدرت را دارد که مقامات گوناگون دولتی را انتخاب نموده، رئیس جمهور را استیضاح کرده و نیز اختیار دارد تا لوایح مورد تصویب مجلس نمایندگان را قبول یا رد نماید.

تقسیمات اداری (اجرایی)

بلاروس به شش استان ("voblast") تقسیم می‌شود، که شهرهای آن به عنوان مراکز اداری آن نامیده می‌شوند. شهر مینسک، واقع در ایالت مینسک، دارای جایگاه ویژه‌ای از یک زیر مجموعه کشوری است که هیچ یک از این ووبلاست‌ها آن را شامل نمی‌شوند.

تقسیم بند‌ی زیر گروهی " ووبلاست " میراث دوره شوروی می‌باشد. ووبلاست‌ها نیز خود به زیرگروه‌هایی به نام " رایون " ها تقسیم می‌شوند. ترجمه رایج این واژه " بخش " ها یا " نواحی" است. مقامات اداری محلی ( " رایسووت " ، "مشاور رایون ") از سوی ساکنین رایون انتخاب می‌شوند؛ و مقامات اجرایی محلی ( "مدیریت رایون ") نیز توسط مسئولان بالاتر اجرایی منسوب می‌گردند. به همین صورت، هر ووبلاستی دارای یک مقام قانونگذار خود ("اوبلزووت ") بوده که از طرف ساکنان آنجا انتخاب می‌شود، و نیز یک مقام اجرایی ( "مدیریت ووبلاست ") که رهبر آن از سوی رئیس جمهور تعیین می‌شود.

(مراکز مدیریتی در داخل پرانتزها قرار گرفته اند.)

  1. مینسک (پایتخت)
  2. ایالت برست (برست)
  3. ایالت هومیل (هومیل)
  4. ایالت هرودنا (هرودنا)
  5. ایالت ماهیلیو (ماهیلیو)
  6. ایالت مینسک (مینسک)
  7. ایالت ویسیبسک (ویتسبسک)

جغرافیا

بلاروس یک کشور دور از دریا، نسبتاً پست، و شامل نواحی گسترده‌ای از سرزمین‌های باتلاقی (تالابی) می‌باشد. دریاچه‌ها و رودخانه‌ها این کشور را بریده بریده نموده‌اند.

بزرگ‌ترین منطقه باتلاقی آن پولزیا است که در میان وسیع‌ترین تالاب‌های اروپایی قرار دارد. 11 هزار دریاچه در بلاروس وجود دارد، اما اکثر این دریاچه‌ها کمتر از 5.0 کیلومتر مربع (124 مایل مربع) وسعت دارند. سه رودخانه اصلی در داخل این کشور جریان دارند، رود نمان، رودخانه پریپیات، و رود دنپر.

بلند‌ترین نقطه بلاروس در جیارژیانسکارا هارا (تپه جیارژیانسکارا) به بلندای 345متر می‌باشد. آب و هوای آن از زمستان‌های بسیار سرد (دمای متوسط در ژانویه در دامنه‌ای بین 8- درجه سلسیوس تا 2- درجه سلسیوس) تا تابستان‌های خنک و بارانی (میانگین دمای 15 درجه سلسیوس تا 20درجه سلسیوس) در نوسان است.

جنگل‌ها 34% کل مناظر این کشور را پوشانده اند، و محصولات جنگلی را یکی از پررونق‌ترین منابع طبیعی برای این سرزمین می‌کنند. دیگر منابع طبیعی که می‌توان در بلاروس یافت شامل ذخایر ذغال سنگ نارس، مقادیر اندکی نفت و گاز طبیعی، گرانیت، دولومیت، سنگ آهک، خاک رسوبی(آهک دار)، گل سفید، ماسه، شن و خاک رس می‌شود.

اقتصاد

نظام اقتصادی تا حدود80% تحت کنترل دولت قرار دارد، و از زمان اتحاد شوروی تاکنون چنین بوده است. این کشور از لحاظ اقتصادی نسبتاً با ثبات است، اما تا حدود زیادی در تامین مواد خام به متحد نزدیک خود روسیه وابسته است. صنعت و کشاورزی عمدتاً در دست دولت قرار دارد. بنابراین بلاروس یکی از معدودترین بازمانده‌های اقتصادهای ملی با سرمایه گذاری دولتی می‌باشد. کشاورزی تحت کنترل کشت اشتراکی با زیربخش‌های عمده کشت سیب زمینی و پرورش داماست.

از لحاظ تاریخی مهم‌ترین شعب صنعت شامل منسوجات و فرآوری چوب (جنگلی) می‌باشد. پس از سال1965، ایجاد صنعت سنگین و مهندسی مکانیک (تراکتور، یخچال) عمدتاً سبب ارتقاء توسعه صنعتی گردید. در داخل اتحاد شوروی، بلاروس یکی از توسعه یافته‌ترین جمهوری‌ها از لحاظ صنعتی بود. به لحاظ اقتصادی، بلاروس خود در همسود کشورهای مستقل، مجمع اقتصادی اوراسیا و اتحادیه روسیه و بلاروس شرکت دارد. پس از سال1990، با عرضه ساختارهای بازار آزاد به داخل اتحاد شوروی پیشین، تولید صنعتی شناور گردید. اما، رشد اقتصادی در سال ???? به آن بازگشت و بلاروس در سال2001 اولین کشور از گروه کشورهای مستقل همسود (CIS) بود که به سطوح تولید صنعتی و کشاورزی سال1990رسید.

تولید ناخالص ملی برای سال2005 (تخمیناً) بالغ بر 13.79 ملیارد دلار که تقریباً برابر با درآمد سالانه 7700 دلار به ازای هر فرد می‌شود. در سال2005، تولید ناخالص ملی تا حدود 8-9% با وجود نرخ متوسط تورم حدود 8%، افزایش یافت. بر طبق (آمار) سازمان ملل، طی ده سال گذشته، متوسط ماهانه درآمد از 20دلار آمریکا به 225 دلار آن افزایش یافته است.

نرخ بیکاری، بر اساس آمار دولت بلاروس، در سال2005، 2% بوده است. اما، کارشناسان خارجی معتقد بوده‌اند که نرخ واقعی آن احتمالاً از این میزان بیشتر است. موضوع بحث برانگیزتر، تصمیم این کشور به کنار گذاشتن روبل بلاروس (BYR) به نفع روبل روسیه (RUB) می‌باشد که بر طبق آژانس خبری روسیه، آژانس ایتارتاس، از ?ژانویه 2008 آغاز می‌شود.

جمعیت شناسی

اکثریت جمعیت بلاروس، بلاروس‌های بومی هستند که 81.2% کل جمعیت 10293011 نفری این کشور را تشکیل می‌دهند. روس‌ها دومین گروه پرجمعیت این کشور با حدود 11.4% از ترکیب جمعیتی این کشور می‌باشند. افراد لهستانی و اوکراینی به ترتیب بالغ بر 3.9% و 2.4% جمعیت آن را شامل می‌شوند. زبان‌های رایج در بلاروس عبارت‌اند از روسی و زبلاروسی که هر دو زبان‌های رسمی بلاروس هستند.

تراکم جمعیت در حدود 50 نفر به ازای کیلومتر مربع (127/مایل nbsp & مربع) و 71.7% کل جمعیت آن در نواحی شهرنشینی شهری ساکن می‌باشند. از جمعیت شهر نشین، 24% در مینسک، پایتخت ملی و بزرگ‌ترین شهر بلاروس زندگی می‌کنند.

بیشتر جمعیت، 69.7%، سنی بین 14 و 64 دارند. شصت درصد جمعیت زیر14 سال سن دارند، در حالی که 14.6% آنها بالاتر از 65سال هستند. سن میانگین جمعیت 37 سال است. متوسط سن امید به زندگی برای شهروندان بلاروسی 68.72% سال؛ برای مردان 63.03% سال و برای زنان 74.96%سال است.

نرخ داشتن سواد در بلاروس، که تعداد افراد در سنین 15سال و بالاتر است که می‌توانند بخوانند و بنویسند، 99% است، یعنی 99.8% در مردان و 99.3%در زنان. نسبت تعداد مرد به زن در سال 2005 به میزان 0.88 %مرد به ازای هر زن بوده است.

بیشتر شاخص‌های جمعیت شناسانه بلاروس عمدتاً هم از لحاظ نرخ منفی رشد جمعیت و هم رشد طبیعی آن، مشابه با کشورهای دیگر اروپایی می‌باشد. رشد جمعیت در سال 2005 در حدود?0.06% بوده و نرخ باروری 1.43% بوده است. جمعیت نیز در حال پیرتر شدن است، و تا سال 2050، اکثر جمعیت آن بالای 50 سال سن خواهند داشت.

نرخ مهاجرت به ازای هر هزار نفر در بلاروس برابر با2.3+ است. بر طبق گزارش سازمان بین‌المللی مراقبت (از) کودکان، (در مقایسه با 167 کشور) بلاروس دارای بالاترین نرخ در میان همه کشورهای اتحاد شوروی سابق می‌باشد. آن دارای رتبه 16 برای نسبت شاخص مادران، رتبه 14 برای نسبت شاخص زنان و رتبه 20 برای نسبت شاخص کودکان است.

فرهنگ

تاریخچه لباس سنتی بلاروس به زمان روسیه کییفی بر می‌گردد و در طول زمان تحت تاثیر فرهنگ‌های همسایه : لهستانی‌ها، لیتوانیایی‌ها، تویان‌ها، روس‌ها و دیگر کشورهای اروپایی قرار گرفته است. گذشته از ریشه‌های غالب روتنیایی (در اوکراین)، سبک آشپزی بلاروسی بسیار به لیتوانیایی نزدیک می‌باشد. برخی اوقات آن را تاحدودی نسبت به همسایگان بانفوذ خود از غنا و تاثیر کمتری برخوردار است. اما، در واقع این می‌تواند حاصل نبود کلی هویت ملی باشد که هنوز به عقب نگهداشتن کشور از توسعه ادامه داده و نیز سبب افت وجود سنت‌های آشپزی در 100 سال گذشته شده است.

جنبه‌های خاص فرهنگ بلاروس به دلیل روسی شدن آن، در طول زمان از دست رفته است. رئیس جمهور لوکاشنکو قوانینی را عرضه نموده که ایستگاه‌های رادیویی و تلویزیونی را وادار می‌نماید پیشرفت روزبه روز بلاروس را نمایش دهند، اما این اجرای این کار، تفاوتی ندارد به زبان بلاروسی باشد یا به زبان روسی. ایستگاه‌های رادیو و تلویزیونی مذکور، دولتی بوده، و توسط شرکت تلویزیونی-رادیویی دولتی کشور اداره می‌شود.

دولت روسیه بسیاری از جشنواره‌های فرهنگی سالانه را برگزار می‌نماید: "بازار اسلاویانتسکی در ویتبسک"، "چشمه مینسک "؛ "همایش های تئاتری اسلاوونیک"؛ "جشنواره ملی دروگری"؛ "هنرها برای کودکان و جوانان "؛ "مسابقه هنرهای نمایشی گروه جوانان"؛ "مشاعره‌های نیزویژ "؛ " قصر صلح "؛ و جشنواره ملی ترانه و شعر بلاروس. این وقایع اجرا کنندگان با استعداد بلاروسی را نمایش می‌دهد، اعم از این که در موسیقی، هنر، شعر، رقص یا تئاتر دارای ذوق باشند. در این جشنواره‌ها، جوایز گوناگونی تحت عنوان قهرمانان شوروی و بلاروسی به خاطر مهارت آن‌ها در موسیقی یا هنر اعطاء می‌شود. شماری از روزهای تعطیل در این کشور نظیر روز استقلال یا روز پیروزی جمعیت فراوانی را به خود جذب می‌کند و نمایش‌های متعددی همچون آتش بازی و رژه‌های نظامی در آن‌ها برگزار می‌شود. بیشتر این جشنواره‌ها در ویتبسک یا مینسک برپا می‌شود.

بلاروس دارای چهار مکان میراث (فرهنگی) جهانی است، که دو تا از آن‌ها بین این کشور و کشورهای همسایه مشترک هستند. این چهار مورد عبارتنداز: مجموعه قصر صلح؛ قصر نیازویژ؛ بلووژسکایا پوشاچا (مشترک با لهستان)؛ طاق زمین پیمای استروو (که در آن با کشورهای استونی، فنلاند، لیتوانی، لتونی، نروژ، مولداوی، روسیه، سوئد و اوکراین سهیم می‌باشد.)

کشورهای همسایه

  • شمال باختری:لیتوانی
  • شمال:لیتوانی؛روسیه
  • باختر:لهستان
  • خاور:روسیه
  • جنوب:اوکراین




نوع مطلب : تاریخچه کشورهای اروپایی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
pourrashidi
چهارشنبه 9 فروردین 1391
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر




صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
سیستم افزایش آمار هوشمند تک باکس
تبادل ترافیک
به سایت ما خوش آمدید
نام و نام خانوادگی      
آدرس ایمیل      
کلیه حقوق این وبلاگ برای تاریخچه جهان محفوظ است